چرا باید آموزش مهارت های اجتماعی در مدارس را جدی بگیریم ؟

 

مشاوره و راهنمایی در مدارس بیشتر با مشاوره ی تحصیلی  گره خورده است در حالیکه  برنامه های بسیار کمی برای مشاوره های روانشناختی به چشم می خورد و از انجا که آسیب های اجتماعی و روانی در این قشر بسیار مهم و حیاتی است. 

امنیت روانی و رابطه عاطفی دانش آموز و معلم به عنوان یکی از عوامل یادگیری است و زمانی که چنین رابطه‌ای میان معلم و دانش آموز شکل بگیرد، دانش آموز احساس می‌کند، معلم او را دوست دارد که این یک سرمایه بزرگ برای رشد و شکوفایی استعدادهای نهفته دانش آموزان است. و از آنجا که دانش آموزان به‌عنوان مهم‌ترین سرمایه‌های اجتماعی کشور هستند ، بنابراین این قشر برای آن که آینده سازان خوبی برای کشور باشند باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند. ولی متاسفانه در جامعه امروز به مهارت‌های زندگی و یادگیری سواد اجتماعی از جمله در دانش آموزان که نقش مهمی بر کاهش آسیب‌ها دارند، کم توجهی شده است امروزه ما به این نتیجه رسیده ایم که نباید در خصوص آموزش مهارت های اجتماعی بی‌توجه بود، چرا که امروز آسیب‌های اجتماعی در مرحله‌ای قرار دارند که مقابله با آن‌ها نیازمند عزم ملی و همگانی است. وقتی هر روز مهارت‌های زندگی به روز و پیچیده می‌شود باید ما نیز راه هماهنگی با آنها را بلد باشیم و خود را با شرایط جدید وفق دهیم. البته مسئولیت تربیت دانش آموزان تنها بر عهده آموزش و پرورش نیست، و در این میان نقش خانواده و تمامی ارکان کشور بسیار مهم و حیاتی است. البته آموزش و پرورش به عنوان متولی آموزش می تواند با هماهنگی با سایر مراکز و نهادها این مهارت ها را در قالب عناوین آموزشی و پرورشی به دانش آموزان یاد داده و با هماهنگی سایر نهادها این مهارت ها را در آنها نهادینه کند. 
در آغاز تربیت از خانواده آغاز می‌شود و محصول تربیت فرد در خانواده، در اختیار مدرسه قرار می‌گیرد و اگر در خانواده تربیت خوبی شکل نگرفته باشد، کار زیادی از عهده آموزش و پرورش برنمی‌آید. ما پس از پیروری انقلاب، تربیت فرزندان خود را به نظام آموزشی واگذار کردیم و این باعث بروز آسیب شد چرا که تربیت از خانواده شروع می‌شود و خانواده‌ها خود را از این مسئولیت دور کردند. 
کودکان ما از بدو تولد تا نوجوانی با چهار محیط آشنا می‌شوند که از خانواده شروع شده و در ادامه به مدرسه، جامعه و فضای مجازی و رسانه‌ای ختم می‌شود که این شرایط گاهی اوقات برای آنان گمراه کننده است و از بین گزینه‌ها به مواردی که برایشان جذاب‌تر باشد، جذب می‌شوند. امر و نهی خانواده و فضای سیاسی جامعه، نوجوانان ما را قانع نمی‌کند و آنها رفته رفته به سن بلوغ می‌رسند و نیازهای جدیدی در خود می‌بینند که برای ما تابو محسوب می‌شود. ما در خیلی اوقات پاسخ مناسبی به نوجوانان خود نمی دهیم و در دوران بلوغ آنها را سرگردان قرار داده و نهایت در جوانی به سراغ چیزهایی می‌روند که به آنان آرامش می‌دهد. دانش‌آموز باید در کنار قدرت تصمیم‌گیری، بتواند حس مفید بودن داشته باشد و در دوران نوجوانی و جوانی احساس کند توان خدمت به جامعه را دارد. متأسفانه نظام آموزشی ما دارای مشکلات اساسی است و در طول این سال‌ها تنها کاری که انجام شده تغییر مقاطع تحصیلی بوده ولی هیچ نتیجه درستی از آن کسب نکرده‌ایم. در مدارس ما باید کارهایی که خلاقیت دانش آموز را بالا می‌برد در اولویت کار معلمان قرار بگیرد تا آینده سازان کشور درست تربیت شوند و مدارس با نشاطی شکل بگیرد که فرزندان ما برای تحصیل در آنها رغبت داشته باشند.

موضوعات مرتبط: مهارت آموزی

تاريخ : شنبه دوازدهم آبان ۱۳۹۷ | 15:33 | نویسنده : گلزار آذران |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.